लधु कथा:फूल र पश्चताप

फूल र पश्चताप-स्यानु पाईजा

मनले मागेको कुरा भगवानको अगाडी स्वच्छ मनले मागे पाईन्छ भन्ने कुरा मैले पनि सुनेको भए पनि अझै सम्म माग्नु त के भगवान को न मन्दिर को आसपास पनि म पुगेको छैन । तर अचानक एका एक मेरो मन ले पनि एक चोटी त भगवानलाई केहि त माग्नु पर्छ भन्ने लाग्यो ।अचेल के के न मागीन्छ भने मेरो माग भगवानलाई समान्य होला जस्तै लाग्छ मलाई ।म के माग्दैछु त्यो त यहाँ खुलाउनै मिल्दैन किन कि मनमनै माग्ने भएर नै मनन्त भनेको हो रे । अहिल्यै खुलायो भने त मनन्त नै भएन नि होईन र ?

एकाबिहानै मन्दिर जानु भनेको कहिल्यै मन्दिर गएको भए पो एक छिन अलमल परे पुजाको समान के के हो भनेर । तै पनि अगरबत्ती आफ्नै मा थियो । अबिर आफ्नै मा सब्जिपसल नै भए पनि फलफूल पनि आफ्नै मा भयो । केरा, स्याउ, सुन्तला, नरिबल भैहाल्यो । यता उती हरेको याद गर्दा खेरी सबैले हातमा पुजाको थाली समाएर मन्दीर गएको सम्झना भयो ।बिधि त पुराउनै पर्यो म पनि पुजाथाली (बिशेष प्रकारको तामाको सानो सानो थुप्रै खाल्टो खाल्टो भएको थाली) माग्न छिमेकीको मा पुगे । छिमेकी पनि पुजा कै लागी ठिक्क् परेकी ढोका मै भेट भो अब माग्ने कुरै भएन ।अर्को दिदी को मा पसेको दिदी लाई पनि महिनावारी भएको ५ दिन नहुदै पुजाकोठा मा पस्नु नहुने रे । दिदी परिन झनै परम्पराबादी नियम उन्लधन गर्ने त कुरै आएन । समाय निक्कै बितिसकेको ले हतार हतार भात खाने थाल मै भए पनि पुजा समान राखे र हिड्नै लागेको असली कुरा फूल त मर्लक्कै बिर्से छु । अब यतिखेर कहाँ होला फूल ? यता उति हरेको आपतै भयो । हुने खानेको पाँच फिटको कम्पाउण्ड छ गेटमा कुकुर देखि साबधान को बोर्ड छ । समान्य धरहरु मा एक बोट खुर्सानी, चार बोट लसुन, दश बोट धँनिया, एक झाल गोलभेडा मात्रै लाउने ठाउँ हुन्छ त्यति ठाउँ मा कस्ले फूल लाओस ।

यता उती हरेको तीन घर पर घरको छतमा गमला मा सयपत्री फुलेको देखे । हातमा चार बटा स्याउ समाएर फूल माग्न गएको ।यो माग्न जाने ठाउँमा उपहार लैजानै पर्छ भन्ने सोचले आम नेपालीला जरा गाडेको भनेको यस्को तुसा त म भित्र पनि पलाएको रहेछ मन मनै हाँस्दै घर भित्र जानै लागेको हातमा २० को नोट समाएर सानो ६ बर्षको बालिका तल पहिलो तल्लाकै भरर्याङ फेला पारे आमा खै भनेको कोठा मा भनिन । आउन कोठा सिकाई देउ एउटा स्याउँ को धुस दिएर भने। टी भि मा रामदेबको योग सँगै योग गर्दै रहिछिन आमा चाहि । ध्यानको बेला बोलाउनु हुदैन भन्ने ज्ञानले होला मैले बोलाउने आत गरिन । बरु नानी लाई नै सबै स्याउ दिएर मात्र एक थुगा फूल मागे । चार ओटा स्याउ पाए पछि बिचरी ले झन्न चार वटै फूल टिपेर ल्याई दिईन कस्तो जाती नानी हरेन चार बराबर चार म हतार हतार फर्केर लागे मन्दीर तिर सरा सर ।

अरु ले जस्तै जस्तै गरेर पुजा गरे । महिलाहरु र केटा केटी हरु म एक मात्रै पुरूष देखेर होला ट्वाल्लै परे रे हेर कति ले । कोई कोईले त राम्री केटी बरमाग्ने ठाँउ त फलाना मन्दिरमा जाने हो यहाँ त स्वामी को दिर्धायुको लागि मात्र हो पनि भनिन । ठ्ट्टा गरिन कि साच्चै भनिन मैले ध्यान दिएन ।पुजा गरि चट्ट टिका लगाई वरी भरखरै मन्दिरमा कप्टेरा पर्ने गरि फुटालेर चढाएको नरिबल को सानो टुक्रा मुखमा चाप्दै फर्किइ डेरा तिर ।अरुलाई नदिए पनि बिहान फूल दिने नानी लाई प्रसाद दिन्नु भनेर यसो तल्लो ताला सम्म पुगेको माथी नानी रोई रहेको सुने । के भएछ हेर्न गएको त निधारमा पुरानो मुबाइल ले झटारो हानेकी रे आमा चाँहीले सुपारि जत्रो टुटुल्को । किन होला भनेर सोच्न नपाउदै भित्र बाट कराएको सुनिहाले । गमला लाई चारहजार पर्छ । फूल फुल्न चार महिना लाग्छ । दिनदिनै मिनिरल वाटर हाली हाली बल्ल बल्ल फुलाएको फूल चार वटा स्याउ सँग सात्ने। तलाई खाना पनि दिन्न ।यत्रो बखेडा को जड मै हो फेरी यै मान्छे लाई दिएको फूल भनिन भने त भित्र बाट नयाँ सत्तरी हजारको मुबाईले हानेर सात वटा टाँका लाउनु पर्छ भनेर हतार हतार तल झरे ।रुदै गरेको नानी को छेउमा नरिबल छोडेर । एक छिन पछि आमा चाहीले हेरिछिन नरिवल सँग पनि सातेको रहेछ मलाई झुट बोल्छस फेर अर्को थप्पर भेटिछिन बिचरी ।

यसपालीको पहिलो पुजाको अनुभव पुन्य भन्दा पनि पाप गरे। हरेक दिन त्यै निर्दोषको आँसु सम्झेर म पछुटाउछु र प्रथाना गर्छु भगवान मलाई केहि चाहिदैन मात्र मलाई माफ गरिदिनुस ।सायद अव म पुजा गर्नु गए भने पनि फूल नै नलिईकन जान्छु होला।कहिले कहि यो भात खाने थाल मा पुजा समान राखेर पुजा गर्नु गएको ले यो असपगुण भा होला भन्ने लाग्छ ।जोड्न मिल्ने भए पनि त्यो फूल मन्दीर बाटै फर्काएरै भए पनि जोडडा हु जस्तै लाग्छ ।हरे शिव शिब । ठुलै भुल भयो ।